Blog

23-08-2013 21:32

1 op de 8 vrouwen krijgt borstkanker

In Nederland krijgen 13.000 vrouwen per jaar borstkanker. Het is de meest voorkomende vorm van kanker bij vrouwen. Niet zo gek dus dat het ook vaak een onderwerp van gesprek is en dat als je er op let het woord borstkanker elke dag wel voorbij komt. Zo ook op Martin's verjaardagsfeestje. Op tafel lagen kaarsen en het eerste grapje ging pardoes over het feit dat die kaarsen op siliconen leken en er volgde een verhaal over een bekende van één van zijn vrienden. Martin en ik keken elkaar aan. Niemand wist dat ik borstkanker heb. Dat hebben we ook maar zo gelaten.

De gedachte die vaak door mij heen ging in de afgelopen dagen was dat niets ooit meer hetzelfde zou zijn. Martin stelde me wel gerust dat dit natuurlijk niet zo is maar zo voelde het af en toe wel. Ik heb nooit silicionenborsten gewild. Ik vind dat je beter niet kunt snijden in een gezond lichaam en ik was altijd tevreden over mijn lichaam en mijn borsten. En nu moest er opeens 1 of misschien beide geamputeerd worden. Ik zag de vreselijke afbeeldingen op de folders die ik van het ziekenhuis mee had gekregen. Geen enkele operatie leek me wat. Er zitten altijd risico's aan verbonden. Zonder borst(en) leek me helemaal niets maar met siliconen blijf je voor altijd patient. Ook zag ik de meest vreselijke foto's op internet en las ik wat er allemaal misgaat bij dit soort operaties die vaak weer over gedaan moeten worden. Ik werd er helemaal niet blij van. Mijn borsten zijn mijn trots, mijn vrouwelijkheid en die wil ik helemaal niet kwijt en vervangen door siliconenborsten.

Op zaterdag ging ik met een vriendin naar de sauna. Mijn linkerborst was nog aardig gekleurd (bloeduitstortingen) door de biopsie. De arts had voorspeld dat mijn rechterborst nog veel erger er uit zou gaan zien maar op deze borst had ik dagelijks reiki gedaan met als resultaat vrijwel geen bloeduitstorting. Ik voelde me licht opgelaten en had mijn vriendin ook maar van te voren vast ingelicht wat er met me aan de hand was zodat ze niet zou schrikken van hoe ik eruit zag. Het was gelukkig heel erg rustig in de sauna en we hebben fijn kunnen praten en genieten samen.

Op zondag bracht ik mijn vriend en zijn zoon naar Schiphol voor hun vakantie. Ik ging naar mijn dochter en haar vriendinnetjes in Amsterdam en we gingen met z'n allen naar een kinderfilm. June was nog nooit zo lang bij haar vader geweest maar ze had het reuze naar haar zin en het gaf mij de tijd om dingen uit te zoeken en daar was ik bijna continu mee bezig.

Lees meer

—————

22-08-2013 16:51

Schouderpijn

Op donderdag had ik weer een afspraak met Martijn, mijn manueel therapeut. Ik was inmiddels al weer zo lang onder behandeling dat mijn verzekering de kosten niet meer dekte en ik besloot daarom dat dit mijn laatste behandeling werd. Hij zei dat hij de pijn weg zou kunnen krijgen maar het duurde me te lang en dus besloot ik dat het tijd werd voor een andere behandeling. Intussen had ik van een vriendin een adres gekregen van een natuurgeneeskundige praktijk waar acupunctuur gedaan wordt en dat leek me een goed alternatief voor de behandeling van mijn scala aan klachten op dit moment. Ik plande een afspraak in voor de week erop.

Borstkanker app Trimbos instituut en Facebook groepen
Intussen bestelde ik een tablet omdat ik me graag wilde abonneren op een borstkanker app waarvoor ik een tablet nodig had. Nu wilde ik zo'n apparaat sowieso al hebben dus een goede reden om er nu een aan te schaffen. Ook meldde ik me op Facebook aan bij de diverse besloten groepen voor borstkankerlotgenoten. Healing cancer naturally is overigens geen besloten groep. Blij werd ik niet van het lezen van alle berichten maar wijzer wel. Daarbij is het fijn om te delen met lotgenoten.

 

 

 

Lees meer

—————

21-08-2013 16:35

8 biopten uit rechterborst tijdens mammografie

Op woensdag moest ik weer naar het ziekenhuis voor biopsie tijdens mammografie. Gelukkig kon Joes dit keer met me mee. Ze mocht niet met me mee naar binnen.

Het onderzoek was heftig.  Ik zat op een stoel voor het apparaat en mijn borst werd samengedrukt tussen twee platen. Door een kleine technische aanpassing aan het mammografieapparaat kan met twee röntgenfoto's precies worden uitgerekend waar en hoe diep de biopsie naald moet worden ingebracht (dit heet “stereotaxie”).
De arts was bang om met de naald door mijn borst te gaan en de hele tijd dat ze bezig waren hoorde ik hem dat steeds weer zeggen. Bij deze methode wordt een andere naald gebruikt dan bij de echogeleide techniek. Als eenmaal de juiste plaats is bepaald wordt de huid gedesinfecteerd en verdoofd en wordt er een klein gaatje gemaakt. Dan wordt via dat gaatje eerst een holle buitennaald (dikte ca 3 millimeter) bij de afwijking gebracht. Dan wordt daardoorheen de biopsie naald ingebracht die aan een vacuümsysteem is gekoppeld. Het weefsel wordt als het ware in de naald gezogen. Het vacuümsysteem vereist voor een betrouwbare diagnose wat meer materiaal: in mijn geval 8 biopten. Toen de naald er weer uit ging schoven ze mijn stoel de kamer door naar het beeldscherm en intussen kneep de arts mijn borst fijn. Ik werd alsmaar misselijker en lichter in mijn hoofd totdat ik bijna flauw viel en de arts waarschuwde. Na een tijdje gelegen te hebben ging het wel weer hoewel ik trillend bij Joes terug kwam. Op mijn borst was een grote pleister geplakt met een hele grote soort van tampon eronder die er pas een dag later weer af mocht. We hebben op gemak nog even een kopje thee gedronken voordat we weer weggingen uit het ziekenhuis. Achteraf hoorde ik van de mamaverpleegkundige dat ik een bloeding had gehad.

Lotgenoten
Op de sportschool had ik die ochtend alles aan mijn sportvriendin Jeanette verteld. Zij had toevallig net van een vriendin gehoord dat die ook voor biopsie naar het ziekenhuis moest en bijna hadden we haar allebei meegevraagd ter ondersteuning. Ik heb die middag kennisgemaakt met haar vriendin. Ook één van mijn beste vriendinnen die ik eerder had gesproken bleek opeens met kanker te maken te hebben en wel een voorstadium van huidkanker. Zij zou in september geopereerd worden. Haar zus was ook getroffen en haar behandeling begon nog in augustus. En op June's school bleek ook een moeder behandeld te worden voor huidkanker. En zo hoorde ik van nog veel meer gevallen van kanker. Bizar gewoon.

Joes was die dag jarig en we zijn toen naar het strand gereden waar we nog heerlijk genoten hebben van het uitzicht op zee en de zon. Ondanks alles probeer ik toch te genieten van elk mooi moment en het was een prachtige avond.

Lees meer

—————

19-08-2013 16:23

Eerste werkdag en uitslag biopt uit kalkafzetting

Op maandag was mijn vakantie voorbij en begon ik weer met werken. Omdat ik nog steeds onderzoeken kreeg in het ziekenhuis bleef June bij haar vader in Amsterdam. Gelukkig kon ze daar blijven zolang als het nodig was. Dat was even een zorg minder en hiervoor had ik alle tijd om me te verdiepen in borstkanker.

Einde van de middag werd ik gebeld door de mamaverpleegkundige met het slechte nieuws dat ook de kalkafzetting in mijn linkerborst een kwaadaardige tumor bleek te zijn.
Hoewel ik me op het werk prima gehouden had, brak ik nu. Ik had zo gehoopt op een gunstige uitslag maar helaas. De grootste tumor bleek 1,7 cm te zijn en de andere 0,8 cm met een afstand van 6 cm ertussen. Hierdoor is de enige optie voor de chirurg amputatie van de linkerborst. Omdat mijn borsten klein zijn en de afstand tussen de tumoren groot is, is borstbesparend geen optie.

Op mijn werk zeiden ze dat ik naar huis moest gaan en dat ik me ook ziek kon melden. Ik vond dat ik niet ziek was omdat ik me niet ziek voelde. Maar mijn lichaam is helaas wel ziek en overstuur ben ik weg gegaan van mijn werk. Martin was die dag jarig en ik reed naar Warmond toe. Tot twee keer toe reed ik verkeerd omdat mijn hoofd er helemaal niet bij was en ik niet meer simpelweg kon denken. Ik was in staat om gewoon naar huis te rijden maar ben toch naar hem gereden om toch nog zijn verjaardag met hem te vieren.

De volgende dag heb ik me ziek gemeld en heb ik een hoop tranen gelaten in zijn bed. Wat voelde ik me ellendig! Borstkanker, en wat nu..............

Lees meer

—————

15-08-2013 14:15

Uitslag MRI-scan

Op donderdag kreeg ik de uitslag van de MRI-scan: multifocale tumor in de linkerborst in het linker onder - en bovenkwadrant. De grootste massa heeft een diameter van 17mm.
Meestal weten de artsen na een MRI-scan meer dan voor dit onderzoek. In mijn geval was er onduidelijkheid en wilden ze opnieuw biopten nemen tijdens een echo. Ik kon meteen door naar de radiologieafdeling. Er werd een biopt genomen in mijn linkerborst van een kalkafzetting die het verst weg zit van de kwaadaardige tumor. Helaas lukte het niet om de kalkafzettingen in mijn rechterborst te traceren via de echo en moest ik de woensdag erop terugkomen voor een mammografieonderzoek met gelijktijdig een punctie. Op maandag zou ik telefonisch de uitslag krijgen van de 2de biopsie in de linkerborst.

Weekend Luxemburg
Ik ging dat weekend met mijn vriend naar Luxemburg. Even ontspannen na een week van onderzoeken en gesprekken. Voor zover dat ging, want vanaf die maandag beheerste kanker mijn leven en spraken we er elke dag over. Er gaat eigenlijk bijna geen moment meer voorbij dat je er niet aan denkt.We kenden elkaar nog maar net en dan opeens wordt je geconfronteerd met borstkanker. Een heftig begin in een nieuwe relatie. Het maakte me wel bang, bang dat hij hierom weg zou gaan maar ook bang dat hij bij me zou blijven om de verkeerde redenen. Ik probeerde en probeer dat uit mijn hoofd te zetten. Het heeft geen zin om je hier zorgen om te maken. Het is beter om te genieten van het moment en dan zien we wel hoe de relatie zich verder ontwikkelt.

Reiki en Quantum Touch
Tijdens dit weekend hebben we heerlijk gewandeld en genoten van de omgeving en van elkaar. Hier hadden we echt een heel weekend tijd voor elkaar. Heerlijk!
Ik was weer begonnen met reiki en mijn vriend heeft op een avond geprobeerd alle negatieve energieën bij me weg te halen. Dat voelde heel fijn. Op zondagochtend had ik het idee dat mijn linkerborst heel anders aanvoelde. De knobbel die ik steeds had gevoeld leek veel kleiner of in elk geval anders. Bij thuiskomst die avond las ik in een mail van een goede vriend dat hij me intensief quantum touch had gestuurd. Hij vroeg of de tumor kleiner was geworden. Bizar, dat idee hadden wij zelf ook al. Ik besloot de week erop voor behandeling naar hem toe te gaan.

"Kanker is geen ziekte maar een afweermechanisme van het lichaam"

Dat weekend heb ik ook mijn boeken over kanker weer opgezocht in mijn boekenkast. Ik ben begonnen met het boek van Moritz. Ik had dit boek gelezen in 2006 omdat mijn vader, zijn broertje en zus allemaal kanker hadden en er sowieso binnen onze familie weel kanker voorkwam. Weliswaar geen borstkanker. Na het lezen van dit boek was ik er toen al van overtuigd dat ik nooit chemo en/of bestraling zou willen. Ik had echter nooit gedacht dat ik zelf kanker zou krijgen. Hoewel ik me wel eens bedacht had dat mijn stressfactor behoorlijk hoog was terwijl dit nu juist een belangrijke factor is bij het ontwikkelen van kankercellen. Ik begon het boek opnieuw te lezen en realiseerde me dat ik keuzes heb. Dat ik niet klakkeloos hoef te doen wat de arts zegt maar dat ik nog altijd het heft in eigen handen heb.

Lees meer

—————

14-08-2013 14:00

MRI-scan

Woensdagmiddag weer naar het ziekenhuis voor de MRI-scan. Mijn laatste week vakantie werd een week van onderzoeken en gesprekken in het ziekenhuis. Wat was ik blij dat we nog even genoten hadden van een fijne vakantie. Dat zag ik voorlopig niet meer gebeuren.

De MRI-scan maakt heel veel herrie dus tijdens dat onderzoek kreeg ik een koptelefoon op. Het duurde ongeveer een half uur. Ik vond het maar lastig om stil te blijven liggen en was blij toen de tijd voorbij was en ik me weer mocht aankleden. Daarna even gaan shoppen om mijn zinnen te verzetten. In mijn familie zijn heel veel mensen dood gegaan aan kanker; mijn vader, zijn broer en zus, mijn oma van mijn moeders kant en haar broer. Dat ik nu borstkanker heb is ook ontzettend heftig voor mijn moeder. Juist daarom neem ik haar niet mee naar de onderzoeken. Ik heb haar een beetje gerust kunnen stellen toen ik haar vertelde dat ik echt niet dood zou gaan. Dat was haar grote angst. Maar helemaal kan ik haar niet geruststellen. Voorlopig hebben we hiermee te dealen.

 

Lees meer

—————

13-08-2013 14:15

Uitslag: kwaadaardig

Op dinsdagmiddag had ik eerst een gesprek met de chirurg en de mamaverpleegkundige en helaas bleek de uitslag van de twee biopten van het grootste gezwel in mijn linkerborst kwaadaardig te zijn. Conclusie van de patholoog: adenocarcinoom, conform infiltrerend ductaal carcinoom, ER positief, PR negatief, Her2neu negatief. De lymfeklier was gelukkig schoon. Ik kreeg al meteen uitleg over de te volgen weg die zou bestaan uit amputatie of borstbesparende operatie en meestal ook chemo en bestraling. de mamaverpleegkundige zei iets in de trand van hoe naar deze situatie is en dat je leven een soort van overgenomen wordt omdat je het heft niet meer echt in eigen handen hebt en ik voelde me als verdoofd. Ik was blij dat mijn vriend vragen stelde want ik kwam nergens op. De volgende dag moest ik terugkomen voor de uitslag en een dag erna voor een MRI-onderzoek van de rechterborst.

Lees meer

—————

12-08-2013 09:00

Onderzoek Oncologie Bronovo Ziekenhuis

Maandag 12 augustus had ik mijn eerste onderzoeken in het Bronovo ziekenhuis. Gelukkig kon mijn vriend met me mee gaan en had ik June bij mijn moeder kunnen brengen. Op de echo was al duidelijk te zien dat er iets aan de hand was. Er waren twee verdichtingen te zien met zo'n 6 cm afstand van elkaar. Na de echo moest ik onder het mammografieapparaat. Een vreselijk apparaat waaronder je borsten geplet worden tijdens het onderzoek. Er werden ook meteen biopten (stukjes weefsel) genomen in mijn linker lymfeklier en in de grootste tumor van mijn linkerborst. In beide borsten had ik microcalcificaties (kalkafzettingen). De artsen maakten zich hierover zorgen en de volgende dag moest ik terugkomen voor een MRI-scan. Ik was ooit geopereerd aan mijn linkertepel vanwege een ingetrokken tepel en het zou littekenweefsel kunnen zijn maar het feit dat het in beide borsten zat baarde me zorgen. Thuis gekomen had ik op internet e.e.a. opgezocht en ik wist dat de uitslag geen goed nieuws zou zijn. Het kon eigenlijk alleen maar borstkanker zijn.

 

Lees meer

—————

09-08-2013 00:00

Paulien's Blog

 

Via deze blog probeer ik iedereen geïnformeerd te houden. Je kunt nieuwe berichten ontvangen op deze blog via de RSS feed.

 

Vakantie 27-7 tm 09-08

Meer gezondheidsproblemen
Tijdens de vakantie met Joes en June probeerde ik zoveel mogelijk te genieten maar intussen deed mijn linkerborst zeer als ik er op lag en voelde ik duidelijk dat er iets niet goed zat in die borst.

Daarnaast had ik ook nog ontzettende pijn in mijn schouders. In november 2012 was ik bij een manueel therapeut in Den Haag geweest die meende dat hij in één behandeling mij van een schouderpijn af kon helpen die ik al sinds mijn jeugd had. Ik kan namelijk niet lang liggen op mijn rug want dan krijg ik ontzettende pijn in mijn schouders. Na zijn eerste behandeling had ik het gevoel dat mijn rechterschouder uit de kom lag. Na twee weken ben ik terug gegaan omdat het niet verbeterde maar na die tweede behandeling ging het nog slechter en verrekte ik van de pijn. Zelfs typen deed zeer. In januari ben ik naar de huisarts gegaan die me toch weer verwees naar een manueel therapeut. Volgens hem zou het herstel zeker een jaar gaan duren. Ik startte de behandeling op 18 februari bij een manueel therapeut die me was aangeraden door een collega. Deze ging heel voorzichtig met mijn schouders om. Er kwam wel verbetering; het ging  beter dan voorheen maar de pijn was van links naar rechts verschoven en het bleef ellendig. Op vakantie merkte ik dat als June maar even aan mijn schouder hing in het zwembad, ik verging van de pijn.

Ook had ik al een tijd lang last van mij darmen, vooral na het avondeten en in Turkijke had ik daar elke avond last van terwijl ik heel gezond en lekker at. Mijn vriendin en dochter hadden nergens last van. Ik had me ooit al eens laten onderzoeken in het ziekenhuis en toen was er niets gevonden. De arts had toen gevraagd of ik wellicht stress had. Hij legde me uit dat mijn stress zich uitte in de vele migraines en dat als ik daar zelf niets aan deed mijn lichaam daarna nieuwe signalen af gaat geven. In dit geval dus mijn buik en darmen. Ook een vriendje had me eens op een avond naar de EHBO gebracht omdat ik het niet meer uithield van de pijn. Diagnose van de arts was toen "licht spastische darmen".

Tijdens de vakantie had ik het soms wel echt even gehad met al die gezondheidsproblemen!


Het resort was echter top en ik was in fantastisch gezelschap dus dat maakte het toch een heerlijke vakantie.

 

Lees meer

—————





Nieuws

30-07-2019 10:18

Afzetten borst bij kanker vaak onnodig

  Uit voorzorg de beide borsten weghalen blijkt niet nodig voor dragers van het specifieke en...

Lees meer

—————

Alle artikelen

—————


Trefwoorden