21-08-2013 16:35

8 biopten uit rechterborst tijdens mammografie

Op woensdag moest ik weer naar het ziekenhuis voor biopsie tijdens mammografie. Gelukkig kon Joes dit keer met me mee. Ze mocht niet met me mee naar binnen.

Het onderzoek was heftig.  Ik zat op een stoel voor het apparaat en mijn borst werd samengedrukt tussen twee platen. Door een kleine technische aanpassing aan het mammografieapparaat kan met twee röntgenfoto's precies worden uitgerekend waar en hoe diep de biopsie naald moet worden ingebracht (dit heet “stereotaxie”).
De arts was bang om met de naald door mijn borst te gaan en de hele tijd dat ze bezig waren hoorde ik hem dat steeds weer zeggen. Bij deze methode wordt een andere naald gebruikt dan bij de echogeleide techniek. Als eenmaal de juiste plaats is bepaald wordt de huid gedesinfecteerd en verdoofd en wordt er een klein gaatje gemaakt. Dan wordt via dat gaatje eerst een holle buitennaald (dikte ca 3 millimeter) bij de afwijking gebracht. Dan wordt daardoorheen de biopsie naald ingebracht die aan een vacuümsysteem is gekoppeld. Het weefsel wordt als het ware in de naald gezogen. Het vacuümsysteem vereist voor een betrouwbare diagnose wat meer materiaal: in mijn geval 8 biopten. Toen de naald er weer uit ging schoven ze mijn stoel de kamer door naar het beeldscherm en intussen kneep de arts mijn borst fijn. Ik werd alsmaar misselijker en lichter in mijn hoofd totdat ik bijna flauw viel en de arts waarschuwde. Na een tijdje gelegen te hebben ging het wel weer hoewel ik trillend bij Joes terug kwam. Op mijn borst was een grote pleister geplakt met een hele grote soort van tampon eronder die er pas een dag later weer af mocht. We hebben op gemak nog even een kopje thee gedronken voordat we weer weggingen uit het ziekenhuis. Achteraf hoorde ik van de mamaverpleegkundige dat ik een bloeding had gehad.

Lotgenoten
Op de sportschool had ik die ochtend alles aan mijn sportvriendin Jeanette verteld. Zij had toevallig net van een vriendin gehoord dat die ook voor biopsie naar het ziekenhuis moest en bijna hadden we haar allebei meegevraagd ter ondersteuning. Ik heb die middag kennisgemaakt met haar vriendin. Ook één van mijn beste vriendinnen die ik eerder had gesproken bleek opeens met kanker te maken te hebben en wel een voorstadium van huidkanker. Zij zou in september geopereerd worden. Haar zus was ook getroffen en haar behandeling begon nog in augustus. En op June's school bleek ook een moeder behandeld te worden voor huidkanker. En zo hoorde ik van nog veel meer gevallen van kanker. Bizar gewoon.

Joes was die dag jarig en we zijn toen naar het strand gereden waar we nog heerlijk genoten hebben van het uitzicht op zee en de zon. Ondanks alles probeer ik toch te genieten van elk mooi moment en het was een prachtige avond.

—————

Terug


Nieuws

30-07-2019 10:18

Afzetten borst bij kanker vaak onnodig

  Uit voorzorg de beide borsten weghalen blijkt niet nodig voor dragers van het specifieke en...

Lees meer

—————

Alle artikelen

—————


Trefwoorden