04-10-2013 18:38

Borstkanker is voor mij de ultimate wake- up call

Vandaag kreeg ik via Facebook de tip om een familieopstelling te doen om te ontdekken waar de borstkanker in mijn linkerborst voor staat. In het verleden heb ik al eens een familieopstelling gedaan via Rebecca Bredenhof (Reikicentrum Zijn in Den Haag, https://www.reikicentrum-zijn.nl/welkom.html) maar mijn vraag ging toen over mijn broer met wie ik toen al langere tijd geen contact meer had. Ik vond zo’n familieopstelling best heel heftig maar kon er daarna wel de keuze van mijn broer om mij niet meer te zien accepteren.

Voor wie niet bekend is met familieopstellingen: Een familieopstelling kun je zien als een levende stamboom. Op basis van de problematiek kies je - jou tot dan toe onbekende - representanten voor de familieleden die de voornaamste rol spelen in jouw situatie. Die geef je volgens jouw innerlijke beeld hun plek in de ruimte waar je je bevindt. Stap voor stap begeleid de leider alle aanwezigen naar een uitwisseling van gevoelens en gedachten. Het bijzondere is dat de representanten hier hetzelfde voelen en denken als degenen die zij vertegenwoordigen. Zo wordt op een heel directe manier duidelijk wat er onder de oppervlakte speelt; de verborgen krachten van familiebanden en onderhuidse dynamieken worden zichtbaar en voelbaar. Belemmerende krachten veranderen dusdanig dat aan het eind van de sessie alle betrokkenen een wezenlijke stap ervaren naar innerlijke rust. Het is een eerste aanzet tot verandering, als een zaadje dat geplant is en nu tot volle bloei kan komen.

Holistische manier van kijken
Ik ben eens gaan zoeken op internet waar de linkerborst voor staat vanuit een holistische manier van kijken. Ik kwam een artikel tegen van A. Weemering: “Tegenslag kan leiden tot belangrijke inzichten “ en herkende hier zo veel in dat ik de tekst voor mijzelf heb aangepast.

De rechterborst blijkt voor het vrouwelijke te staan en de linkerborst voor de relaties in het algemeen. De afgelopen weken heb ik hier al veel over nagedacht en ik heb erover gesproken met mijn moeder.

Relatie tot mijn ouders
Als ik de relatie bekijk die ik met mijn vader en mijn moeder had, dan was dit een vrij lastige relatie. Mijn vader was heel erg dominant en had altijd kritiek op het hele gezin. Nooit hadden we het gevoel iets goed te doen en altijd liepen we op ons tenen. Mijn vader gaf liefde in de vorm van dingen voor je doen zoals je fiets plakken, je auto repareren, brengen en ophalen etc. Als hij echter boos was kregen we altijd weer voor de voeten dat we ondankbaar waren en dat hij nooit meer iets voor ons zou doen. Er was voortdurend ruzie thuis en mijn vader gebruikte als middel emotionele chantage.

Mijn moeder zag ik altijd als een vriendin maar zij was ook slachtoffer en kwam nooit voor zichzelf op. Zij is zichzelf altijd als slachtoffer blijven zien. En hoewel mijn broer en ik wel voor haar opkwamen, kwam zij niet voor ons op en bleef zij altijd achter mijn vader staan. Op een gegeven moment heb ik me ook gerealiseerd dat zij deze slachtofferrol koos en dat ik haar niet kon helpen., hoe graag ik dat ook wilde, van kinds af aan.

 Ik heb als kind van mijn vader eigenlijk nooit de erkenning gekregen (zoals 'Je doet het goed’, ‘ik ben trots op je', een aai over je bol, een knuffel, of gewoon even zeggen 'Ik hou van je'). Onbewust ben ik die erkenning als kind toch altijd blijven zoeken en ben ik erachter gekomen dat deze als een rode draad nog steeds door al mijn relaties liep.

Relatie tot vrienden/partners
Als ik de erkenning van mijzelf op mijn relaties/vrienden betrek, was ik altijd zorgzaam, dacht ik eerst aan de ander en dan pas aan mezelf, ik deed altijd alles in de hoop aardig en lief gevonden te worden. Ik kon geen grenzen aangeven en zei  niet wat ik werkelijk wilde en ik kwam zelden voor mezelf op.

Relatie tot mijn werk
Als ik de erkenning op mijn werk betrek dan bleek dat ik altijd een harder werker was, in de hoop op te vallen en een compliment te ontvangen. Omdat ik geen nee kon zeggen liep ik vaak op mijn laatste tanden, wat me weer de nodige stress en frustraties gaf. En op die momenten dat ik het wel aangaf werd ik niet gehoord of vond men mij opeens niet meer aardig. Het is me letterlijk een keer gezegd.

Relatie tot mijn dochter
Als ik de relatie bekijk die ik met mijn dochter heb was ik ook in deze relatie voortdurend mijn uiterste best aan het doen om haar vooral te pleasen waardoor ik geen duidelijke grenzen aangaf en steeds weer toegaf aan wat zij wilde. Daarbij propte ik vrije dagen vol met leuke activiteiten zodat ze als enig kind van een alleenstaande moeder  toch maar vooral niks te kort zou komen.  Het feit dat ze een tijd lang gezegd heeft dat weekend bij haar vader om de week veel leuker is, heeft daar ongetwijfeld ook een rol in gespeeld,  hoewel ik in mijn hart best wist dat dit niet terecht was. Ik voelde me schuldig omdat ik haar zo graag een fijn gezinsleven had willen geven met een vader en moeder die van elkaar houden en daar was ik niet in geslaagd. Ondanks dat heeft ze nu wel, bij zowel haar vader om het weekend, als bij mij, een fijne jeugd en ik heb me gerealiseerd dat ik niet hoef te compenseren met  van alles waardoor ik mezelf compleet voorbij loop.

Wake-up call
Deze gehele situatie heeft onbewust veel stress veroorzaakt. Ik verwaarloosde mezelf psychisch en hoewel ik bepaalde dingen wel inzag en langzaam aan begon te veranderen verviel ik toch steeds weer in mijn oude gewoontes en maakte ik me de dingen niet eigen.Doordat ik nu met borstkanker wordt geconfronteerd wordt ik uiteindelijk gedwongen om dieper over bepaalde processen, die zich in mijn leven afspeelden, na te gaan denken. Dit gehele proces heeft mij de nodige inzichten opgeleverd , maar ook dat ik de erkenning niet meer buiten mezelf hoef te zoeken omdat ik goed ben zoals ik nu ben. Ik zie mijn kanker dan ook als een wake-up call  waardoor ik ben ga nadenken over mijn leven en waardoor ik inzie dat ik wil gaan leven vanuit mijn gevoel  zonder de erkenning van een ander nodig te hebben.

Je kunt je leven helen
Om daadwerkelijk te veranderen en trauma’s uit het verleden te helen ga ik de oefeningen doen uit het boek van Louise Hay “Je kunt je leven helen”.  Ik heb dit boek in 2001 gekregen van mijn vriendin Sarah en samen met mijn moeder heb ik ooit de cursus gedaan.

 

 

—————

Terug


Nieuws

30-07-2019 10:18

Afzetten borst bij kanker vaak onnodig

  Uit voorzorg de beide borsten weghalen blijkt niet nodig voor dragers van het specifieke en...

Lees meer

—————

Alle artikelen

—————


Trefwoorden