28-08-2014 20:37

Einde van twee heerlijke vakanties en een MRI scan ipv een thermografische meting

Twee heerlijke vakanties
Zeilen
Inmiddels is de vakantie weer voorbij en ben ik alweer 2 weekjes aan het werk. Zowel onze zeilvakantie als de kampeervakantie waren topvakanties. Tijdens de zeilvakantie had ik alleen een van de eerste dagen lichte hoofdpijn maar dat ging gelukkig met een extra middagdutje weer over. Daarnaast had ik al een paar dagen voor vertrek pijn in mijn linkerbovenarm gekregen. Ik had om de zoveel tijd steken in mijn arm en maakte me toch wel zorgen omdat deze pijn aan dezelfde kant zat als de tumoren in mijn borst. Maar ook dat ging na een paar dagen vanzelf over en de pijn is niet meer terug gekomen gelukkig. Ook had ik geen last meer van ademhalingsproblemen. Csilia had me voor de vakantie er nog op gewezen dat deze problemen zouden kunnen worden veroorzaakt door de inname van de abrikozenpitten. In sommige gevallen stapelt de cianide zich op in het lichaam en dat kan ademhalingsproblemen en darmklachten veroorzaken. Om die reden had ik besloten tijdens de vakantie de inname van de pitten toch niet te verhogen naar 100 stuks per dag.
 

Vakantievierkamp in Ruinen, Drenthe
Ondanks dat iedereen dacht dat kamperen niets voor mij zou zijn, hebben June en ik genoten van vakantievierkamp (https://www.christengemeenschapkampen.nl/kampen/vakantievierkamp/) en gaan we zeker volgende jaar weer. We hadden iets minder warm weer en ook best aardig wat regen maar dat mocht de pret niet drukken. Ik vond echt alles leuk: het samen zijn met alle lieve andere vakantiegangers inclusief de geweldige staf, van het de hele dag lekker buiten in de natuur zijn, van het samen zingen, van het 's morgens gewekt worden met zang door de staf, de geweldige workshop 'Biografie' van Mariska, het mooie verhaal (elke dag voorgelezen door de priester), het orkest (samen muziek maken/ zingen van het kamplied), het samen eten (de staf kookte fantastisch en met mijn dieet werd volledig rekening gehouden) en zelfs van het avonduitje waarvan ik in eerste instantie zei "oh, nee, dat doe ik echt niet!!!" (in het donker, in stilte, geblinddoekt op blote voeten door het bos lopen richting het geluid van een trommel). We hadden geen elektriciteit en geen warm water (jezelf wassen deden we in de buitenlucht bij wasplaats en de toiletten) maar dat hebben we prima overleeft. Het was zelfs heel prettig even zonder internet, tv en mobiele telefoon!

Het gedicht wat Mariska elke dag aan het begin van de de workshop Biografie voorlas wil ik graag met met jullie delen:

 

Migraine
Het enige wat voor mij niet leuk was op kamp is dat ik de eerste 4 dagen migraine had. Ik heb tijdens de middagrust de eerste dagen dan ook alleen maar geprobeerd te slapen, hetzij buiten op een kleed, hetzij op ons luchtbed in de tent (met de zon op de tent was het daar snikheet). Het ging maar niet over. June baalde enorm en zei me ook terecht dat ik op elke vakantie migraine heb, wat voor haar inderdaad ook niet leuk is. Mariska merkte terecht op dat ik ondanks mijn migraine ook niets wil missen en dus aan alle activiteiten mee wilde doen en ook dat is herkenbaar voor mij. Ik heb me dan verheugd op de dingen die gaan komen en baal er dan ontzettend van dat ik migraine heb waaraan ik dan niet wil toegeven. Alleen tijdens de verplichte middagpauzes nam ik mijn rust. Gelukkig ging het na de 4e dag eindelijk weer helemaal goed met me en heb ik de rest van de vakantie alleen maar genoten.

Eerste consult bij nieuwe huisarts
Natuurlijk heb ik mezelf afgevraagd waardoor ik zo'n enorme migraine had tijdens de eerste dagen van de vakantie. Sowieso had ik het heel druk gehad voor de vakantie zoals ik al aangaf ik het vorige bericht. Een andere oorzaak is dat ik me onbewust waarschijnlijk ook druk heb gemaakt nadat mijn nieuwe huisarts me op de eerste vakantie telefonisch liet weten dat ik een MRI scan kon laten maken in het AVL. In mijn eerste consult had ik hem laten weten dat ik geen MRI kon krijgen mits ik voor een reguliere behandeling zou gaan. Hij was het hier niet mee eens en zou contact leggen met het Rutgers in het AVL. En tot mijn vreugde was het hem gelukt dat ik een MRI zou krijgen zonder voorwaarden. Daar ben ik uiteraard blij mee. Wel blijft het wachten op een uitslag altijd zenuwslopend en zie ik enorm op tegen het gesprek dat ik daarna zal hebben met Rutgers. En dat is waar ik me, onbewust na dat telefoontje van de huisarts, waarschijnlijk druk over heb gemaakt.

Advies huisarts
Overigens had ik gehoopt dat de huisarts mijn bloed had kunnen testen omdat ik graag wil weten of ik de juiste vitamines en supplementen slik en omdat ik graag wil weten of ik te veel cianide in mijn boed heb door het gebruik van abrikozenpitten. Helaas doet hij dergelijk onderzoek niet. Volgens hem moet ik dan bij een orthomoleculair arts zijn. Ook is mijn nieuwe huisarts van mening dat ik me zou moeten laten opereren omdat de overlevingskans dan groter zou zijn en dat ik aanvullend 5 jaar lang Maretak zou moeten injecteren. Daar de tijd beperkt is tijdens een consult en ik ook June bij me had ter kennismaking ben ik hier verder niet op ingegaan. Ik sta nog steeds achter mijn beslissing om geen reguliere behandeling te ondergaan en ik wacht de uitslag van het onderzoek af voordat ik besluit hoe ik verder ga.

Verschil tussen thermografische meting en een MRI scan
Mijn afspraak voor de thermografische meting op 20 augustus had ik afgezegd omdat twee metingen in dezelfde maand mij een beetje zonde van het geld leek. Op zich is het wel zo dat deze metingen verschillend zijn en ze ook een aanvulling op elkaar zouden kunnen zijn.  Bij een MRI-scan worden met behulp van een grote sterke magneet en radiogolven bepaalde signalen in het lichaam opgewekt. Deze signalen worden door een antenne weer opgevangen. Er wordt dus geen röntgenstraling gebruikt. Een computer verwerkt vervolgens de signalen tot een afbeelding die op een beeldscherm bekeken kan worden. Met deze techniek kunnen gemakkelijk doorsneden van het lichaam of bepaalde organen worden gemaakt alsof er plakjes van zijn gesneden. Diagnostische technieken, zoals CT-, PET-scans, angiografie en zelfs MRI-apparatuur, gebruiken helaas desalniettemin  lichaamsvreemde stralingsbronnen, resp. elektromagnetische golven. Over het algemeen geldt: hoe minder, des te beter.

Infraroodscreening (thermografie) toont warmtepatronen van het lichaam zelf om iets te kunnen zeggen over het fysiologisch functioneren en vormt dus geen extra belasting voor het lichaam. Een thermografie kijkt meer naar de ontwikkeling/de activiteit in de borsten (meestal afkomstig van de warmte die door een  kankergezwel wordt afgegeven. Een speciaal hiervoor opgeleid arts ziet of er sprake is van onrustige cellen in de borst en door scans elke 3 maanden met elkaar te vergelijken kan worden bekeken of er sprake is van een afwijkend patroon. Een thermografische foto geeft dus een warmte-beeld van de borsten. Waarom is dit interessant? Kankercellen hebben voeding nodig om zich te kunnen handhaven en groeien. Om deze voeding bij de kankercellen te krijgen worden inactieve adertjes weer actief of ontwikkelen zich nieuwe adertjes om het bloed waarin de voedingsstoffen zitten toe te voeren. Dit proces heet angiogenese. Dit proces geeft warmte af en dit kan worden gezien op de foto. Het ontstaan van nieuwe bloedvaten kan wijzen op tumorvorming. Ook ontstekingen in het lichaam geven warmte af en worden dus gesignaleerd. Een ontsteking kan onschuldig zijn maar ook een voorbode van een ontwikkeling van kanker. Een thermografie kijkt dus niet alleen naar kankercellen maar kan je een algeheel beeld geven van de gezondheid van je borsten. Ook is te zien of het lymfesysteem goed verloopt en dus de afvalstoffen, die opgeslagen worden in het vetweefsel van de borsten, goed afgevoerd kunnen worden.

Bij een MRI wordt gekeken naar de massa. Birgitte van Thermografie Amsterdam vertelde me echter dat massa niet zo belangrijk is, het gaat om de activiteit die erom heen is waardoor je bijvoorbeeld kunt zien of er verschil is in het bloed. Wat dat betreft vraag ik me dus wel af wat de uitslag van de MRI voor mij kan betekenen. Vraag blijft voor mij hoe ik mijn lichaam het beste kan helen. 98 Procent van de artsen erkent 1 methode en ze weten ook werkelijk niet anders. Het is het enige waarop ze vertrouwen. Maar ieder lichaam is anders. Het gaat uiteindelijk om het hele lichaam en dat aspect wordt in de ruguliere zorg compleet overgeslagen. Een tumor groeit op het moment dat je het lichaam lange tijd uit balans is geweest. Een tumor is een soort beveiligingsmechanisme van het lichaam. De vraag is wat het  lichaam heeft getriggerd? Daarom is het goed om bijvoorbeeld stress weg te halen, je voeding aan te passen, vitamines en supplementen te nemen. Het lichaam heeft vervolgens lange tijd nodig om te herstellen want het is in de meeste gevallen een heel langzaam proces. Ik had gehoopt binnen een half jaar mezelf genezen te hebben. Ik ben inmiddels een jaar verder maar mijn lichaam heeft toch meer tijd nodig.Tijdens de workshop Biografie kwam ik wel tot de ontdekking waar mijn pijnpunt ligt. Wat dat betreft is er absoluut nog werk aan de winkel!

Interessante aanvulling van Jack van Dijk via facebook groep 'Kanker anders benaderd':
Tumorgroei hoeft niet te betekenen dat de tumor in omvang is gegroeid door meer kankercellen. Bij het groeien van tumoren zijn vraagtekens te plaatsen. Wanneer een tumor groter is geworden wil dat nog niet zeggen dat er meer kwaadaardige cellen zijn bijgekomen. Als de extracellulaire ruimte (de ruimte tussen de tumoren) is opgevuld met meer lympfevocht, dan is de tumor groter in omvang, maar niet echt gegroeid. Zeker bij een lichte groei is de interpretatie moeilijk.
Daarbij kan ook door de behandeling de groeisnelheid zijn afgenomen. D.w.z. zonder behandeling waren ze veel sneller gegroeid.

Jodium
Van Birgitte kreeg ik nog een tip over jodium.Jodium is het mechanisme dat een teveel aan cellen doet laten verdwijnen om dit normale proces van celdood af te maken. Zonder genoeg jodium worden de extra cellen die ontstaan gedurende de menstruele cyclus door hormonale stimulatie niet tot de normale borstarchitectuur teruggebracht. Deze overgebleven cellen bouwen op over herhaalde cycli en veroorzaken knobbels, pijn en grotere laesies van fibrocystische ziekte. Genoeg jodium zorgt ervoor dat een teveel aan cellen verwijderd wordt en dat de borst weer terug kan keren naar haar normale rustsituatie wanneer de fibrocystische ziekte langzaam verdwijnt uit de borst.
Natuurlijke voedingsbronnen van jodium zijn zeevruchten, zeewier, koemelk, witte bonen en aardappelen (waarbij koemelk en aardappelen nu weer niet goed zijn bij kanker). Bij G&W heb ik jodium-vloeistof gekocht van Biotics en morgen ga ik ermee beginnen: eén pipetje jodium in een glas water elke dag.

De relatie met borstkanker is de jodium deficiëntie. Jodium deficiëntie is een veel voorkomende maar ernstig onderschatte factor bij het ontstaan van borstkanker bij vrouwen. Een paar wetenschappelijke feiten op een rijtje: 

  • Jodium maakt de oestrogeen-receptoren in de borstklieren minder gevoelig voor oestrogeen.
  • Jodium reduceert de oestrogeen productie in overactieve eierstokken.
  • Jodium is essentieel voor apoptose (geprogrammeerde celdood) een fysiologisch proces dat in kankercellen niet meer optreedt.
  • Jodium is hét middel voor de behandeling van Mastopathie ( fibrotischborstweefsel (pijnlijke knobbels en/of cysten in de borsten, al of cyclus gerelateerd). Veel vrouwen die borstkanker ontwikkelen hebben daarvoor al last gehad van Mastopathie.
  • Jodium levert een belangrijke bijdrage aan sterfte van kankercellen, vertraagd celdeling en verminderd de aanmaak van nieuwe bloedvaten in en rondom tumorweefsel.

lees ook:

https://www.uitdaging.net/gezond/jodium.html
https://www.educatie-atrium-innovations.nl/upload/File/jodium.pdf
denieuweeyeopener.blogspot.nl/2012/02/borstkanker-de-connectie-met-jodium-en.html

Ademhalingstherapie
Ik was van plan te stoppen met ademhalingstherapie maar nadat ik na de vakantie weer bij mijn therapeute was zag ik in dat ik haar hulp nog goed kan gebruiken. De ademhaling heb ik nu wel onder controle maar de gesprekken met haar doen me bepaalde dingen veel duidelijker inzien. Daarbij krijg ik ook steeds weer nieuwe oefeningen. Deels worden de behandelingen gelukkig vergoed en de rest moet ik bijleggen maar ik ga voorlopig toch nog maar even door.

MRI 28 augustus 2014
Donderdag heb ik de MRI scan gehad in het AVL. Ik kreeg een infuus in mijn rechterarm en ging op mijn buik liggen in de buis met mijn armen recht naar voren gestrekt en het infuus vastgeplakt aan de buis. Ik had een CD gegeven zodat ik mijn eigen muziek kon beluisteren. Vanaf het moment echter dat het apparaat ging scannen was het een hels kabaal (ondanks mijn oordoppen) en hoorde ik amper nog iets van mijn muziek. Het leek een eeuwigheid te duren en ik werd ontzettend emotioneel toen ik daar lag. Ik was blij toen ik klaar was. Ik had die ochtend nog een les relax en stretch gedaan op de sportschool maar een half uur zo met je armen gestrekt vastliggen valt toch niet mee. Nu wachten op de uitslag die ik maandag 8 september in het AVL van prof. Rutgers krijg.

Mammografie
Als laatste nog een berichtje over mammografie. Vanaf de leeftijd van 50 jaar (in mijn vriendenkring naderen de meeste deze leeftijd) krijgen vrouwen eens in de twee jaar een oproep voor een mammografie. Ik ben absoluut een tegenstander van onderzoek via mammografie. Hieronder daarom een bericht waarin de gevaren en de beperkingen van mammografie worden uitgelegd. Behalve dit artikel kun je uiteraard op internet nog veel meer van dit soort artikelen vinden.

https://www.drogisterijhetgeheim.nl/documentatie/mammografiegekte.pdf.

 

—————

Terug


Nieuws

30-07-2019 10:18

Afzetten borst bij kanker vaak onnodig

  Uit voorzorg de beide borsten weghalen blijkt niet nodig voor dragers van het specifieke en...

Lees meer

—————

Alle artikelen

—————


Trefwoorden