27-12-2013 22:57

Van angst en onzekerheid naar volop vertrouwen

 https://www.youtube.com/watch?v=6lbnrRqBjgEBedrijfsarts
Op 12 december had ik het derde gesprek met de bedrijfsarts. Ik had dit keer een vriendin meegenomen om me bij te staan. Nadat de bedrijfsarts tot twee keer toe had gevraagd aan mijn vriendin wij zij dan wel was liet hij ons weten dat zij erbij mocht zitten maar  niets mocht zeggen. Ik wist van te voren dat ik zelf het woord moest doen maar dat zij helemaal niets mocht zeggen had ik niet verwacht. Zij heeft uiteidelijk toch nog wel vragen kunnen stellen maar we gingen met een ontevreden gevoel de kamer weer uit omdat ik me totaal niet gehoord voelde. Tijdens het gesprek bleek ook dat de arts mijn eerdere mails aan hem niet had gelezen. Hij legde ons uit dat hij maar een beperkt aantal uren heeft voor zijn werk en dat die uren ook steeds meer ingeperkt wordt. Hij heeft alleen tijd om een dossier te lezen op het moment van de afspraak zelf. Maar ik mocht uiteraard altijd een extra afspraak met hem maken zodat hij wellicht in de toekomst weer meer uren zou krijgen. Ik moest hem teleurstellen want ik besteed mijn tijd liever aan mijn genezing dan aan extra bezoeken aan de bedrijfsarts die geen begrip heeft voor de dingen waarmee ik bezig ben. Het feit dat ik boeken lees over kanker en gezondheid was voor hem het argument dat ik dan ook kan werken. Per januari begin ik dan ook met het werken van halve dagen.

Boos
Tijdens het gesprek had ik me behoorlijk boos gemaakt en thuis gekomen was ik overstuur. Ik heb nog een tijd lang nagepraat met mijn vriendin. Ik was in het gesprek met de bedrijfsarts totaal vergeten te melden dat ik zo vaak migraine heb en ook had ik hem mijn gevoelens niet laten zien en had ik geen duidelijk antwoord gegeven toen hij me vroeg hoe het met me ging. Dat komt deels door mijn trots en deels omdat ik het gevoel heb dat zijn advies bij voorbaat toch al vaststaat. 's Avonds barstte mijn hoofd weer uit elkaar, zaten mijn nek en schouders weer vast, had ik weer pijn in mijn borst, voelde ik ook op een andere plek in mijn linkerborst wat en tevens dacht ik iets te voelen in mijn rechtersborst. Ik besloot een afspraak te maken met de huisarts de volgende dag.

Huisarts
Bij de huisarts heb ik op maandag mijn veelvuldige hoofdpijn/migraine besproken. Volgens de huisarts is het vaak spanningshoofdpijn bij mij en de enige mogelijkheid is om dagelijks medicijnen hiervoor te gaan slikken ter voorkoming van hoofdpijn. Daar ik geen voorstander ben van dagelijks slikken beperk ik me dan toch liever tot het nemen van Maxalt Smalt (migrainepillen) op die momenten dat het niet uit te houden is. Ook heeft de huisarts me, op mijn verzoek, een verwijzing gegeven voor een psycholoog om me te helpen bij het verwerken van mijn gevoelens. De huisarts heeft me gerustgesteld wat betreft de nieuwe plekken die ik in mijn borst voelde. Daardat ik nu ook veel dunner zijn mijn borsten ook kleiner en voelen ze ook anders. Wat betreft mijn linkerborst voelde zij nog steeds iets van 3x2 cm. Uiteraard is ze geen deskundige op dit gebied maar naar haar idee voelde het dus niet kleiner dan voorheen. Dat het wel anders voelt  dan in het begin voelde zij wel.

Maretak injectie
De zwellingen van de vorige twee injecties waren eindelijk niet meer voelbaar dus besloot ik verder te gaan met de kuur. Op zaterdag injecteerde mijn moeder me in mijn linkerarm. De volgende ochtend had ik een enorm pijnlijke arm. Op de foto is te zien hoe mijn arm er toen uitzag. Een dag later werd de plek nog groter. Ik maakte me ernstig zorgen of dit wel goed voor me kon zijn. De arts had vorige keer gezegd dat een zwelling maximaal 10 cm mocht zijn en deze zwelling werd alsmaar groter. Dit was de 3e injectie van 10 mg en blijkbaar trok mijn lichaam deze hoeveelheid toch echt niet. Het vervelende was dat het weekend was en ik mijn arts niet kon bellen. Het frustrerende was dat ik net de week erop mijn afspraak met de arts op 17 december had afgezegd vanwege zodat ik kosten kon uitstellen tot volgende jaar. Op maandagochtend heb ik de arts de foto gemaild en in een telefoongesprek die ochtend verzekerde hij me dat de Maretak injecties echt geen kwaad kunnen doen en dat een dergelijke reactie juist de bedoeling is. De roodheid betekent dat het lichaam in actie komt, dat de immuniteit wordt aangezet en dat de afweer wordt gepleegd door het eigen ik waardoor alles wat niet in het eigen lichaam hoort, er ook meer en meer wordt uitgewerkt. Alleen is het niet de bedoeling dat de plek zo groot wordt dus moet ik bij de volgende injectie van 10 mg slechts een kwart injecteren. Gelukkig ging de plek al na een paar dagen enorm kriebelen en werd het geen groot ei op mijn arm, zoals bij de vorige injecties onder mijn borst op mijn buik. Dat viel mee!
 

Twijfels
Door de hoofdpijn en de pijn in mijn arm en het voordurende gevoel in mijn borst dat er weer was, nadat het een tijdje was weggeweest, werd ik erg onrustig en onzeker en vroeg ik me af of ik wel op de goede weg was. Ik ging overal over twijfelen. Ik was ontzettend emotioneel en moest om alles huilen.
Op facebook kwamen diverse filmpjes voorbij van mensen die overleden waren aan kanker. Ondanks het verdriet hele mooie berichten vaak maar als je down bent komt het hard aan dat die personen wel degelijk zijn overleden en het maakte mij opeens toch wel aan het twijfelen over van alles terwijl ik me voorheen nooit iets aantrok van andere gevallen omdat ik overtuigd was van mijn eigen weg.Op donderdag 19 december had ik een telefonische intake met een psycholoog. Het was een fijn maar zeer emotioneel gesprek. De persoonlijke intake volgt in februari. Mijn inmiddels ex-vriend kwam mijn spulletjes terugbrengen. Weer een emotioneel moment want het blijft toch altijd weer jammer als een relatie strandt. Gelukkig ging ik einde van de middag met een vriend naar de sauna waar ik volledig tot rust kwam en weer helemaal terug kwam in de ontspanning. Ik was de afgelopen week zo druk geweest met van alles en ik realiseerde me ook dat ik vooral heel veel tijd aan andere zaken had besteed in plaats van veel tijd voor mezelf te nemen. Daar ontkom je soms niet aan maar voor mij is het wel belangrijk om aan mezelf te blijven denken en mezelf nu even op de eerste plaats te zetten.

Verzekering
Waar ik me ook nog ongerust over had gemaakt was mijn ziektekostenverzekering. Ik wilde heel graag overstappen naar ONVZ  omdat die een maximumbijdrage van 85 Euro per dag vergoeden in tegenstelling tot vele andere verzekeraars die slechts 40-45 Euro per dag vergoeden. In het nieuws was een jongeman van 20 die van kanker genezen was maar al door 3 verzekeraars was afgewezen .Ik had zoveel tijd gestoken in het uitzoeken van de juiste verzekering en was bang dat de verzekeringen mij ook niet zouden accepteren. Inmiddels ben ik bericht ontvangen van ONVZ dat ik geweigerd ben. Ik heb bij mijn huidige verzekering VGZ een verhoging aangevraagd van de aanvullende verzekering en een aanvraag bij United Consumers voor de VGZ verzekering maar dan met korting. Tot dusverre nog geen antwoorden ontvangen. Ik heb me er inmiddels wel bij neergelegd dat ik voorlopig gewoon geen vrije keuze heb en dat ik het wellicht weer moet doen met de 500 Euro die VGZ maximaal vergoed per jaar. Snel beter worden is dan ook de beste optie!

Onverwachte wending
Zaterdagmiddag sprak ik via facebook Liesbeth die me heel graag met spoed wilde spreken over een boek wat ze gelezen had en wat mij zou kunnen helpen bij mijn genezing en waarna ik wellicht helemaal geen hulp van een psycholoog meer nodig zou hebben. Ik was razend nieuwsgierig en we maakten een afspraak op zaterdagochtend om 9.30 uur. Ze had een tipje van de sluier opgelicht en ik moet zeggen dat ik me die avond al een stuk beter voelde.

Schepen verbrand
Zaterdagavond ging ik gezellig bij Paul eten maar voor we gingen eten hebben we eerst mijn schepen achter me verbrand, en wel in de open haard. Gelukkig was ik inmiddels weer een stuk positiever en kon ik dit doen zonder emotioneel te worden. Ik ben blij dat alle negatieve dingen nu uit mijn huis zijn en dat ik het verleden nu echt achter me kan laten.

'Overstijg jezelf' 'Denk anders, denk beter in 4 weken'
Joe Dispenza studeerde biochemie, legde zich toe op hersenwetenschap en is chiropractor. Hij is een van de wetenschappers uit het boek en de film What the bleep do we know!? en doceert wereldwijd over de functies van het brein. Zondagochtend kwam Liesbeth bij mij met het boek,.Zie  hier voor een intervieuw: http://www.youtube.com/watch?v=6lbnrRqBjgE
Het gaat erom dat als je je geest verandert, je je leven verandert. Positief denken alleen is niet voldoende. We moeten ons brein en het lichaam door onze gedachten veranderen, zodat het biologisch gesproken, lijkt alsof een toekomstige gebeurtenis al geweest is. Daardat je gedachten reëler kunt maken dan wat ook, kun je, gegeven het juiste begrip, veranderen wie je bent van hersencel tot gen. Het is dus van belang om niet alleen te visualiseren dat ik beter ben maar dit ook werkelijk zo te voelen en in gedachten de toekomst te creeëren die ik me wens. Vanuit deze visie voelt het voor mij ook goed om weer te beginnen met werken want ik zie mezelf als gezond, heel en compleet. Ik ben al die tijd bang geweest om dan niet genoeg tijd te hebben om aan mijn genezing te werken maar realiseer me nu dat tijd niet is waar het hier om gaat. Daarbij werk ik de komende tijd nog halve dagen waardoor ik gewoon door kan gaan met mijn behandelingen, meditaties etc.

Op pagina 98 las ik overigens iets waarvan ik hoop dat steeds meer mensen dit gaan beseffen: 'We weten dat nog geen 5% van alle aandoeningen worden veroorzaakt door genetische afwijkingen, terwijl 95% van alle ziekten verband houdt met leefwijze, chronische stress en gifstoffen in het milieu.' Mijn bedrijfsarts zei mij in het eerste gesprek al dat stress geen oorzaak kan zijn van een ziekte. Ik ben ervan overtuigd dat stress bij mij de hoofdoorzaak is geweest dat ik ziek ben geworden. Nu is het zaak om mezelf te overstijgen en binnen 4 weken meetbare veranderingen te realiseren. Half februari heb ik bij Themografie Amsterdam weer een meting. Ik heb er weer alle vertrouwen in. Dank je wel Liesbeth voor dit geweldige boek! Ik heb het boek nog niet uit maar geloof absoluut in deze wetenschapper.
 

Bloemen
Vlak voor de kerstvakantie ontving ik ook nog een prachtig boeket bloemen van mijn collega's van de afdeling Beheer en Uitvoering. Ik had voor mezelf geen bloemen gekocht dus ik was heel blij met dit mooie boeket in mijn favoriete kleur. Zo lief dat mensen aan me blijven denken.
Ook de actie van Liesbeth vind ik geweldig. Ik ga haar binnenkort nog zien en dan kan ik daarna iedereen even persoonlijk bedanken die er aan heeft meegedaan. Naast de actie zijn er ook nog vrienden die in aanvulling op haar actie geld hebben overgemaakt of me op andere wijze steunen met bezoekjes, kaartjes, telefoontjes, berichtjes op facebook etc. Ik ben dankbaar dat ik zowel lieve collega's, vrienden en familie om me heen heb!


 


 

 

—————

Terug


Nieuws

30-07-2019 10:18

Afzetten borst bij kanker vaak onnodig

  Uit voorzorg de beide borsten weghalen blijkt niet nodig voor dragers van het specifieke en...

Lees meer

—————

Alle artikelen

—————


Trefwoorden